• გასაღები რძეში

    ალექსანდრე ჰმინე დაიბადა ქალაქ ლუგანოში, 1976 წელს. დაამთავრა პავიის უნივერსიტეტის ლიტერატურული ფაკულტეტი. მუშაობდა შვეიცარიის რადიოტელევიზიის იტალიურენოვანი კომპანიის RSI-ის რედაქტორად, თანამშრომლობდა ყოველკვირეულ ჟურნალ „აციონესთან”, 2004 წლიდან ასწავლის იტალიურ ენასა და ლიტერატურას კანტონის სხვადასხვა სასწავლებელში, 2011 წლიდან კი _ ქალაქ ლუგანოს პირველ ლიცეუმში. „გასაღები რძეში” ავტობიოგრაფიული რომანია და მოგვითხრობს მაროკოელ ყმაწვილ ბიჭზე, რომელიც დედამ ტიჩინოს კანტონის სოფელ ალტო-მალკანტონეში მცხოვრებ ქვრივ, ხანში შესულ ქალს, ელვეციას აღსაზრდელად მიაბარა.
    8.95 
  • ლამაზი ანტონიო

    თხრობის განსაკუთრებული მონაცემები გამოიყენა ვიტალიანო ბრანკატიმ რომანის _ „ლამაზი ანტონიოს“ დასაწერად და მკითხველთა დიდი ნაწილიც მიიზიდა. ნაწარმოები ლაკონური ენით არის დაწერილი და ერთმანეთში გადაჯაჭვული ადამიანთა ტიპებისა და ხასიათების მრავალფეროვნებით გამოირჩევა. როგორც ზემოთ ვახსენეთ, აღსანიშნავია მაურო ბოლონინის მიერ 1960 წელს გადაღებული ფილმი ამავე სახელწოდებით, რომელშიც ანტონიო მანიანოსა და ბარბარა პულიზის როლებს მარჩელო მასტროიანი და კლაუდია კარდინალე ასრულებენ. აღსანიშნავია ასევე, თუ როგორ შეუძლია მწერალს თავისი არაჩვეულებრივი კომუნიკაბელობითა და გამომსახველობით საშუალებებით მკითხველში წარმოსახვის უნარი გააძლიეროს.

    12.00 
  • მონტესორის პედაგოგიკა და ახალი ტექნოლოგიები

    მარია მონტესორიმ, რომელიც იყო ექიმი და ექსპერიმენტატორი, გამოიკვლია ბავშვის ტვინის ფუნქციონირების საკითხი, რაც შემდგომში მეცნიერებმაც დაადასტურეს, და სწორედ ამას ემყარება ტექნოლოგიებისადმი მონტესორის მიდგომა ჩვენი შვილების პიროვნული განვითარების ფუნდამენტურ პერიოდებში, მიდგომა, რომელიც ამზადებს მათ სამყაროსთვის, სადაც ტექნოლოგიები სულ უფრო და უფრო ვრცელდება. საბოლოოდ ჩვენ ვნახავთ, თუ მონტესორის პროექტი როგორ ნერგავს ახალ ტექნოლოგიებს საგანმანათლებლო საქმიანობაში ისე, რომ დაეხმაროს და არ შეაფერხოს მომავალი თაობების განვითარება.

    14.98 
  • ჩემი ქმარი

    60-იანი წლები იტალიაში, ისე როგორც სხვა დასავლურ კულტურებში, დიდი სოციალური ცვლილებებით აღინიშნება.

    დაჩა მარაინი მოთხრობათა კრებულში „ჩემი ქმარი“ საუბრობს დიდი ქალაქების ყოველდღიური ცხოვრების შესახებ, განსაკუთრებული ტკივილით გადმოსცემს მშრომელი ადამიანების ყოფა-ცხოვრებისა და იმედგაცრუების ეპიზოდებს, აღწერს ფაბრიკა-ქარხნებში მუშათა ჩაგვრის დეტალებს, ასახავს ქალების მღელვარე სასიყვარულო ამბებსა და ნგრევის პირას მისულ ოჯახურ ურთიერთობებს. მარაინის პერსონაჟები თავიანთი ცხოვრებით ხშირად უკმაყოფილონი არიან, მაგრამ უკეთესი მომავლის იმედს მაინც არ ჰკარგავენ და მის მისაღწევად განუწყვეტლივ იბრძვიან.

    „ჩემი ქმარი“ არაჩვეულებრივი ოსტატობითა და პოეტურობით, ცოცხალი და ხუმრობანარევი მეტყველებით ზუსტად ასახავს გასული საუკუნის 60-იანი წლების იტალიურ ცხოვრებას.

     

    7.00